تبلیغات
جنگ نرم - پشت پرده استاندارهای زیبایی و مواد آرایشی

بازدید : مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 5 آبان 1390

پشت پرده استاندارهای زیبایی و مواد آرایشی 

تبلیغات رسانه ای یكی از عوامل اجتماعی و فرهنگی است كه در دوره خردسالی و نوجوانی، طرح اندامی باریك را برای دختران و اندامی عضلانی را برای پسران ترویج می كند.
از طرفی دیگر تصویر زنان و اندامشان، سبب فروش هر چیزی از غذا تا ماشین می شود. بازیگران مشهور سینما و تلویزیون روز به روز جوان تر، بلندتر و لاغرتر می شوند. بعضی ها حتی به این مشهورند كه از شدت كم‌غذایی بر روی صحنه از هوش رفته اند. مجلات زنان پر از مقالاتی است كه به آن ها می گوید اگر فقط یك كیلوگرم دیگر از وزن خود كم كنند، به همه چیز خواهند رسید؛ ازدواج عالی، بچه های دوست‌داشتنی، رابطه خوب جنسی و شغلی پر در آمد.
چرا استاندارد های زیبایی در حالی بر زنانی تحمیل می شود كه اكثریت آنان به طور طبیعی دارای سایز بزرگ تر و یا سن و سال بالاتر از هر كدام از این مدل ها هستند؟ برخی تحلیل‌گران معتقدند این موضوع ریشه اقتصادی دارد. با نمایش الگوی مطلوبی كه دستیابی به آن و حفظش مشكل است، صنایع تولید مواد آرایشی و لاغری از رشد و سودآوری خود مطمئن خواهند بود. به هیچ وجه تصادفی نیست كه به طور فزاینده ای، معیار جوانی در كنار لاغری به عنوان شاخص ضروری برای زیبایی ترویج می‌شود. اقدام شبكه كبك برای سلامت زنان در گزارش سال 2001 خود با عنوان تغییرات اجتماعی درباره انواع مختلف تصاویر بدنی‌ این‌گونه می گوید: «اگر همه زنان هم نیاز به كاهش وزن نداشته باشند، اما مطمئناً همه آن ها پیر می شوند لذا در این صنعت ، افزایش سن ، مؤلفه‌ای است كه باید به نحوی مورد رسیدگی قرار گیرد.
عوامل زیادی در این تجارت نقش دارند. از طرفی زنانی كه نسبت به اندامشان احساس اطمینان ندارند ، به احتمال زیاد محصولات زیبایی ، لباس های جدید و مكمل های رژیمی را می خرند. برآورد شده است كه محصولات مرتبط با لاغری در سال، حدود 40 تا 100 میلیارد دلار آمریكا، برای كاهش موقت وزن فروش دارند (پس از مصرف محصول در 90 تا 95 درصد موارد، وزن فرد دوباره بازمی گردد) . از طرف دیگر، پژوهش ها نشان می دهد كه نمایش تصاویر زنان لاغراندام، جوان و دستكاری شده بدن‌های زنان، با افسردگی ، كاهش عزت نفس و افزایش عادات غذایی ناسالم در زنان و دختران مرتبط است.
گروه پژوهش مؤسسه بی‌اشتهایی عصبی و اختلالات تغذیه ای در آمریكا این‌گونه اعلام می‌دارد كه از میان 4 زن ، حداقل یك نفر در سن دانشگاه از روش های نادرست كنترل وزن استفاده می كند؛ مانند پرهیز خوراكی ، حذف وعده‌های غذایی ، ورزش افراطی ، استفاده از مسهل ، و استفراغ عمدی.
فشار برای لاغر بودن بر دختران جوان تأثیر می گذارد: شبكه بهداشت زنان كانادایی هشدار می دهد كه معیارهای كنترل وزن را حتی دختران خردسال 5 و 6 ساله نیز در نظر می گیرند. آمارهای آمریكا نیز همین‌‌گونه است. چندین مطالعه؛ مانند تحقیقات ماریكا تیگمن و لوینا كلارك در سال 2006 تحت عنوان « فرهنگ ظاهر در دختران نه تا دوازده ساله: رسانه و تاثیر همسالان بر نارضایتی جسمی» انجام شد این تحقیقات نشان دادند كه تقریباً نیمی از همه دختران در سنین پیش از نوجوانی می‌خواهند لاغرتر باشند و در نتیجه رژیم غذایی گرفته اند و از مفهوم رژیم گرفتن آگاهی دارند. در سال 2003، مجله تین گزارش داد كه 35 درصد دختران 6 تا 12 ساله حداقل یك بار رژیم گرفته اند، و 50 تا 70 درصد دختران با وزن طبیعی معتقد هستند كه اضافه وزن دارند. پژوهش كلی نشان می‌دهد كه 90 درصد زنان به دلایلی از ظاهر خود ناراضی هستند.

تأثیر رسانه ها بر تصویر بدنی
 

رسانه های عمومی (تلویزیون، سینما، مجلات و غیره) پس از جنگ جهانی دوم به نحو فزاینده ای طرح بدنی لاغر و لاغرتر (و اكنون حتی با تناسب جسمی بیشتر) را به عنوان الگوی مطلوب زنان معرفی كرده اند. اندام مطلوب برای مرد نیز متناسب؛ اما عضلانی معرفی می شود.
- «رامبل»، «كش»، و «نشویل» نشان داده‌اند كه رابطه ای كلی میان جذابیت و لاغری در بیش از صد كاراكتر زن در 23 فیلم انیمیشنی «والت دیسنی» (كارتون های سنتی) در سراسر دوره زمانی شصت سال گذشته وجود داشته است.
- از دهه هشتاد به بعد مجلات روز به روز بیشتر بدن مردانه را در وضعیتی از برهنگی جسمی تصویر كرده اند. طوری كه با اولین نگاه دوربین و بیننده، عضلانی بودن فرد به وضوح دیده می‌شود.
- فیلد و دیگران گزارش دادند كه اكثریت تقریبی 550 دختر نوجوان در طبقه كارگر از وزن و اندام خود ناراضی بودند. تقریباً هفتاد درصد افراد نمونه می گفتند كه تصاویر موجود در مجلات بر برداشت آن‌ها نسبت به اندام بدنی «عالی» تأثیر گذاشته است و بیش از 45 درصد اعلام می‌كردند كه تصاویر مزبور، آن ها را ترغیب به كاهش وزن كرده است. علاوه بر این، دختران نوجوانی كه مجلات زنان را بیشتر می خواندند، به میزان بیشتر، تحت تأثیر این موضوع قرار گرفته بودند كه باید در مورد اندام خود فكر كنند، از ظاهر فعلی شان ناراضی باشند، تمایل به كم‌كردن وزن داشته باشند و رژیم بگیرند.
- آگهی های تجاری كه در آن ها نوجوانان، زنانی با زیبایی و لاغری غیرواقعی را به عنوان الگوی مطلوب می دیدند، باعث می شد كه دختران نوجوان احساس اعتماد به نفس كمتر، خشم و نارضایتی بیشتری در مورد وزن و ظاهرشان پیدا كنند.
- در مطالعه ای روی كلاس پنجمی ها، دختران و پسران ده ساله به پژوهشگران گفتند كه آن ها بعد از تماشای ویدئوی موسیقی از بریتنی اسپرز یا كلیپی از نمایش تلویزیونی «فرندز» از اندام خود احساس نارضایتی می كردند.
- دو پژوهشگر در مطالعه ای جدید درباره تأثیر رسانه بر عدم رضایت بدنی نوجوانان دریافتند كه:
1. نوجوانانی كه نمایش‌ها و سریال های تلویزیونی را كه بر نوعی اندام مطلوب تأكید داشت تماشا می كردند، احساس ناخشنودی جسمی بیشتری را گزارش می دادند. این مسئله در مورد دخترانی كه ویدئوهای موسیقی را تماشا می كردند نیز صدق می‌كرد.
2. خواندن مجلات توسط دختران نوجوان یا زنان با نارضایتی بدنی آنان ارتباط مستقیم داشت.
3. هم‌ذات‌پنداری با ستاره های تلویزیونی (برای دختران و پسران)، مدل های زیبایی (دختران) یا ورزشكاران (پسران) با ناخشنودی بدنی مرتبط بود.

زیبایی دست‌نیافتنی
 

شاید آزاردهنده ترین مسئله، این حقیقت باشد كه تصاویر رسانه ای از زیبایی زنان برای همه و به جز تعداد بسیار اندكی از زنان غیرقابل دستیابی است. برای مثال پژوهشگران با تولید مدل كامپیوتری از عروسك باربی دریافتند كه كمر عروسك آن قدر باریك است كه قادر به حفظ وزن بالاتنه اش نیست و بدنش آن قدر كوچك است كه نمی تواند بیش از نیمی از كبد و چند سانتیمتر از روده را در خود جای دهد. زن واقعی كه به این ترتیب ساخته شود از اسهال مزمن رنج می برد و سرانجام از سوءتغذیه خواهد مرد. «جیل باراد» مدیر عامل شركت «ماتل» (كه عروسك باربی را تولید می كند) برآورد كرد 99 درصد دختران در سن سه تا ده سالگی شان حداقل صاحب یك عروسك باربی بوده اند.
اما هنوز زنان و دخترانی وجود دارند كه در زندگی واقعی به دنبال بدنی كم‌وزن مشابه عروسك باربی هستند و آن ها هم به همان اندازه می توانند دچار پیامدهای كاهش وزنی شوند كه سلامت شان را تهدید می كند. در سال 2006 تخمین زده شد كه بیش از 450 هزار زن كانادایی مبتلا به اختلالات تغذیه ای هستند.

فرهنگ لاغری
 

پژوهشگران گزارش می دهند كه مجلات زنان 5/10 برابر مجلات مردان آگهی ها و مقالاتی دارند كه تبلیغی برای كاهش وزن به شمار می رود و بیش از سه چهارم مجلات حاوی حداقل یك پیغام درباره نحوه تغییر ظاهری بدن زن، از طریق رژیم، ورزش یا جراحی زیبایی، است.
تلویزیون و سینما نیز اهمیت اندام لاغر را به عنوان معیاری برای ارزشمندی زنان برجسته می كنند. پژوهشگر كانادایی گرگوری فوتس گزارش می دهد كه بیش از سه‌چهارم شخصیت های زن در كمدی‌های تلویزیون كمبود وزن دارند و فقط یكی از بیست نفر بالای سایز متوسط است. بازیگران زن سنگین‌تر اظهارنظرهای ناخوشایندی از سوی كاراكترهای مرد، درباره اندام شان دریافت می كنند («چه طوره كه به جای لباس یك كیسه بپوشی؟») و هشتاد درصد این اظهارنظرهای منفی شلیك خنده تماشاگران را به دنبال دارند.
تلاش هایی در حوزه مجلات وجود داشته است تا این گرایش ها را اصلاح كند. برای چندین سال متوالی مجله «كوپ دو پوس» در كبك، در صفحات مد خود تصویر زنانی با اندام طبیعی را چاپ می‌كرد و شاتلین قول داده است كه عكس ها را دستكاری نكند و از مدل های زیر 25 سال استفاده نماید. در مادرید، یكی از بزرگ‌ترین پایتخت های مد جهان، مدل های فوق باریك از حضور در باند پرواز سال 2006 منع شدند. علاوه بر این اسپانیا اخیراً پروژه ای با این هدف كه اندازه‌ لباس ها را با استفاده از فرایند یكسانی استاندارد كند داشته است كه در آن اشعه لیزر برای اندازه گیری بدن‌های زنان واقعی استفاده می شود تا درست ترین معیار برای افراد مشخص شود.
ولی همچنان قوانین تبلیغات در بازار و آگهی های لاغری جریان دارند. بیست سال پیش، وزن متوسط مدل ها هشت درصد كمتر از میانگین وزن زنان بود- اما مدل های امروز 23 درصد وزن كمتری دارند. آگهی‌دهندگان معتقدند كه مدل های لاغر باعث فروش محصولات می شوند. وقتی مجله استرالیایی «نیوومن» اخیراً تصویری از یك مدل درشت هیكل را روی جلدش قرار داد، انبوه نامه های سپاسگزاری را از خوانندگانی دریافت كرد كه این اقدام را می ستودند. اما آگهی‌دهندگان اعتراض كردند و مجله به همان مدل های لاغر و استخوانی سابق بازگشت. ژورنال «ادورتایزینگ ایج اینترنشنال» نتیجه گرفت كه این رویداد «نقش قدرتمند آگهی دهندگانی را نشان داد كه همچنان گمان می كنند كه فقط مدل های لاغر باعث فروش محصولات زیبایی می شوند.»
مسئله دیگر نمایش نژادگونه زنان مختلف در رسانه هاست. مطالعه ای كه در سال 2008 توسط «ژانیتاكاورت» و «تراویس دیكسون» با عنوان نگاه متغیر؛ نمایش و تأثیرات تصویر زنان رنگین پوست در جریان غالب مجلات زنان انجام شد و به این نتیجه رسید كه گر چه افزایشی در نمایش زنان رنگین پوست وجود داشته است، اما به طور كلی زنان سفید پوست از سال 1999 تا 2004 در روند غالب مجلات زنان بیش از دیگران به تصویر درآمده اند.

اصلاح یا نابودی خویشتن
 

سیل پیام ها درباره لاغری، رژیم و زیبایی به ما می گویند كه زنان «معمولی» همیشه لازم است اصلاح شوند و بدن زنانه شیئی است كه باید كامل شود.
«جین كیلبورن» می گوید كه حضور اغراق‌آمیز تصاویر زنان بسیار لاغر در رسانه ها بدین معناست كه بدن های زنان واقعی در رسانه های جمعی نامریی شده است. «كیلبورن» نتیجه می گیرد كه تراژدی حقیقی این است كه اكثر زنان چنین كلیشه هایی را درونی كرده‌اند و خودشان را بر مبنای استانداردهای صنعت زیبایی مورد قضاوت قرار می‌دهند. زنان یاد می گیرند كه خودشان را با زنان دیگر مقایسه كنند و برای جلب توجه مردان با یكدیگر رقابت داشته باشند. این تمركز بر زیبایی و مطلوبیت، در واقع هر آگاهی و عملی را ویران می كند كه ممكن است به تغییر این شرایط كمك نماید.»
این ترجمه اقتباسی است از مقالات :
1- تأثیر رسانه‌ها بر تصویر بدنی و هویت جنسیتی دختران http://www.mediafamily.org
2- زیبایی و تصویر بدن در رسانه www.media-awareness.ca
منبع: ماهنامه حورا - شماره 32


ارسال توسط اکبر فانی


آرشیو مطالب
نظر سنجی
کدام گزینه سلاح اساسی در جنگ نرم برای دشمن به شمار می رود ؟





صفحات جانبی
پیوند های روزانه
لینک های ویژه

قالب وبلاگ

گالری عکس بازیگران سینما

کتابخانه الکترونیکی

قالب وبلاگ

گرافیک کامپیوتری opengl